چرا ديانت ما عين سياست ما می باشد؟

يكم . توضيح « پيوستگى و ملازمه ديانت با سياست » قبل از بررسى چگونگى ارتباط اين دو ، بايد تعريف خود از سياست و ديانت را مشخص نمود زيرا آنچه كه در آموزه هاى اصيل اسلامى و انديشه بزرگان اسلام پيرامون ارتباط دين و سياست وجود دارد منظورپيوستگى دين اصيل توحيدى و سياست الهى است نه هرگونه دين بشر ساخته و يا تحريف شده و سياست هاى شيطانى كه كاملاً خارج از بحث ارتباط دين و سياست مى باشند . نكته ديگر اينكه منظور از « سياست ما عين ديانت ماست و ديانت ما عين سياست ماست » بر گرفتن منش و روش سياسى از دين است ، نه به خدمت گرفتن دين در جهت سياست هاى دلخواهانه و خودمدارانه ، زيرا اساساً دين مبين اسلام با هرگونه سياستى همخوانى نداشته و آن را مورد تأئيد قرار نمى دهد . سياست هاى شيطانى كه همراه با دروغگويى ، فريب و چپاول مردم مى باشند و با حيله و تزوير سعى در تسلط بر اموال و نفوس مردم داشته و فقط به فكر منافع شخصى و گروهى خود مى باشند ، قطعاً مطرود اسلام است . منظور از سياست در اين زمينه ، سياست مورد نظر آموزه هاى دينى است . امام على ( ع ) سياست را ملازم با هدايت مى داند ، تا آنجا كه مى فرمايد : « بدان به درستى بهترين بندگان خدا نزد خدا رهبر سياسى عادلى است كه هدايت شده و هدايت گر باشد »

برای مطالعه متن کامل به ادامه مطلب بروید